Refleksje na każdy dzień – pozwalają lepiej zrozumieć siebie, swoje uczucia i myśli,
dostarczają motywacji i pomagają w samodoskonaleniu, są formą medytacji.

  • Refleksje na dzień 22 sierpnia

    CODZIENNE REFLEKSJE

    POSZUKIWANIE RÓWNOWAGI EMOCJONALNEJ

    Postępując… w rozwoju, zdaliśmy sobie sprawę, że najlepszym źródłem równowagi uczuciowej jest sam Bóg. Przekonaliśmy się, że zależność od niego, od Jego doskonałej sprawiedliwości i miłosierdzia, jest zależnością zdrową i sprawdza się, kiedy wszystko inne zawodzi. Znajdując prawdziwe oparcie w Bogu, nie odgrywamy Jego roli w stosunku do otoczenia ani też nie mamy potrzeby, by całkowicie polegać na opiece i ochronie innych ludzi.
    Dwanaście kroków i Dwanaście tradycji, str. 116

    Przez całe życie, swoje bezpieczeństwo i zaspokojenie potrzeb emocjonalnych uzależniałem od innych ludzi – ale dziś nie mogę już tak żyć. Dzięki łasce Boga uznałem swoją bezsilność wobec ludzi, rzeczy i miejsc. W odniesieniu do ludzi byłem prawdziwym “nałogowcem ” – gdziekolwiek byłem, zawsze upatrywałem sobie kogoś i robiłem wszystko, żeby zwrócił na mnie uwagę.

    Przy tego rodzaju postawie sprawy mogły się mieć jedynie coraz gorzej, bo im bardziej byłem uzależniony od innych i im bardziej domagałem się ich uwagi, tym mniej jej otrzymywałem.

    Nie wierzę już, że jakakolwiek ludzka moc może ukoić to uczucie pustki. Choć nadal jestem kruchą istotą ludzką, która musi pracować nad Dwunastoma Krokami, aby tę konkretną zasadę stawiać przed osobistymi ambicjami, to wiem, że jedynie miłujący Bóg może zapewnić mi spokój wewnętrzny i równowagę emocjonalną.

    JAK TO WIDZI BILL – s 233

    Część codziennego życia

    W AA kładziemy tak wielki nacisk na potrzebę obrachunku, ponieważ większości z nas nawyk obiektywnej oceny był zupełnie nie znany.

    Kiedy jednak wdrożymy się w ten zdrowy zwyczaj, okaże się on tak interesujący i pożyteczny, że nie będziemy żałować poświęconego mu czasu. Bo przecież minuty, a często godziny poświęcane pogłębianiu wiedzy o sobie z natury rzeczy uczynią resztę dnia lepszą i bardziej szczęśliwą. A na dłuższą metę obrachunek stanie się po prostu częścią codziennego życia i przestanie być czymś wyjątkowym.

    Dwanaście kroków i Dwanaście tradycji, str. 89-90

    DZIEŃ PO DNIU

    Odpuszczanie

    Jeśli uzależnienie polega na kontroli, powrót do zdrowia polega na odpuszczeniu. Jeśli uzależnienie polega na zaprzeczaniu, powrót do zdrowia polega na zaakceptowaniu tego, co jest.
    Spędzając czas w programie, uczymy się czegoś nieoczekiwanego i niesamowitego: życie jest tak pełne zwrotów akcji, że łatwiej jest podążać za nim, niż próbować je wyprostować. Łatwiej jest mieć mniej oczekiwań, ponieważ w końcu wiemy że nie mamy kontroli nad przyszłością ani teraźniejszością.

    Czy mogę poćwiczyć odpuszczanie?

    Siło Wyższa, pomóż mi być otwartym, elastycznym i akceptującym w moim powrocie do zdrowia.
    Dzisiaj pozwolę innym podejmować decyzje i odpuszczę.

    SPACER W SUCHYCH MIEJSCACH

    Czyje doświadczenie jest ważne? Dzielenie się.
    W ruchu Dwunastu Kroków, na dużych mitingach rocznicowych często pojawiają się wybitni mówcy. W pewnym sensie czyni to z nich celebrytów….. ich osobiste historie wydają się być uważane za ważniejsze niż historie innych. Powinniśmy zaakceptować takie duże spotkania takimi, jakimi są: po części rozrywką, po części spotkaniem towarzyskim i po części świętowaniem. Prawdziwa praca naszej wspólnoty polega jednak na zwykłej, ciągłej aktywności w grupach.
    Najważniejszym doświadczeniem, którym należy się dzielić, nie jest dramatyczna lub humorystyczna relacja usłyszana na większym spotkaniu. Tym, co naprawdę pomaga nam zachować trzeźwość, jest doświadczenie, którym dzielimy się ze sobą nawzajem. To może przetrwać długo po tym, jak potężne przemówienie zostanie zapomniane.
    Będę dziś pamiętał, że mogę znaleźć pomoc i rozwój w rozmowach z różnymi ludźmi, których spotykam na regularnych mitingach.

    ZACHOWAJ TO W PROSTOCIE

    To rzadkość, gdy ktoś chce usłyszeć to, czego my nie chcemy słyszeć. – Dick Cavett

    Chcemy słyszeć tylko dobre rzeczy. Że jesteśmy miłymi ludźmi. Że nasi bliscy są zdrowi.
    Że wykonaliśmy dobrą robotę. Nie chcemy słyszeć, że ktoś jest na nas zły lub że popełniliśmy błąd. Nie chcemy słyszeć o chorobie lub kłopotach.
    Ale życie to nie tylko radosne wiadomości. Zdarzają się złe rzeczy. Nie możemy tego zmienić. Realizując nasz program zdrowienia, uczymy się radzić sobie z uzależnieniem. Wybieramy ścieżkę życia. Musimy poznać wszystkie wiadomości, dobre i złe. Wtedy będziemy mogli radzić sobie z życiem takim, jakie jest naprawdę.

    Modlitwa na dziś: Siło Wyższa, pomóż mi słuchać – nawet wtedy, gdy tego nie chcę. Delikatnie pomóż mi radzić sobie zarówno z dobrymi, jak i złymi rzeczami. Wiem że wszelka pomoc, jakiej potrzebuję, jest na wyciągnięcie ręki.

    Działanie na dziś: Poproszę mojego sponsora i przyjaciela, aby powiedzieli mi o moich słabych punktach.

    JĘZYK WYZWOLENIA

    Odpowiedzialność za bliskich

    Ciągle pamiętam, jak matka, trzymając się za serce, straszyła mnie, że umrze na zawal i że będzie to moja wina. – Anonim

    Przekonanie, że jesteśmy odpowiedzialni za uczucia innych ludzi ma źródło w dzieciństwie, a zostało wpojone przez najbliższych członków naszej rodziny. Być może ktoś nam powiedział, że przez nas matka czy ojciec są nieszczęśliwi, co bezpośrednio doprowadziło do przeświadczenia, że jesteśmy również odpowiedzialni za ich szczęście. Pogląd, że jesteśmy odpowiedzialni za szczęście i nieszczęście naszych rodziców może wpoić w nas przesadne poczucie władzy i winy.
    Nie mamy takiej władzy nad naszymi rodzicami – nad ich uczuciami czy nad ich życiem. Nie musimy im pozwalać, aby mieli taką władzę nad nami.
    Nasi rodzice zrobili wszystko, na co było ich stać. Jednakże nie znaczy to, że musimy przyjąć od nich choćby jeden pogląd, który nie jest zdrowym poglądem. Mogą być naszymi rodzicami, co nie oznacza, że zawsze mają rację. Mogą być naszymi rodzicami, co nie oznacza, że ich przekonania i zachowania są zawsze zdrowe lub leżą w naszym najlepszym interesie.
    Mamy wolną rękę, aby zweryfikować własne przekonania; mamy również prawo ich wyboru.
    Pozbądź się poczucia winy. Pozbądź się nadmiernego i niewłaściwego poczucia odpowiedzialności w stosunku do swo- ich rodziców czy innych członków rodziny. Nie musimy pozwalać, aby ich destruktywne przekonania kontrolowały nas, nasze uczucia, nasze zachowania i nasze życie.

    Dzisiaj rozpocznę proces uwalniania się od szkodliwych przekonań przekazanych mi przez rodziców. Będę dążył do wypracowania właściwych przekonań i wyznaczenia granic władzy i odpowiedzialności, jakie mogę realistycznie mieć w relacjach z rodzicami.

    Dzisiejsze refleksje – wszystkie w wersji audio

12 kroków i 12 tradycji
bonus na dziś