Z cyklu Drogowskazy
Spojrzenie, które uzdrawia
Nasza percepcja ma niezwykłą siłę kształtowania rzeczywistości, w której żyjemy. Wszechświat niemal natychmiast dostosowuje się do naszych najgłębszych oczekiwań. Kiedy podświadomie wypatrujemy zagrożeń i negatywnych zdarzeń, z pewnością zaczniemy potykać się o nie na każdym kroku. I odwrotnie – intencja dostrzegania dobra wokół nas natychmiast uwalnia piękną, karmiącą energię, która rozjaśnia naszą codzienność.
Niezwykle łatwo jest krytykować ludzi i sytuacje, które nas frustrują, ranią lub wybijają z rytmu. Nie zauważamy jednak, że karmiąc się tą złością, wyrządzamy największą krzywdę samym sobie. Ukryte błogosławieństwa i potencjał łaski istnieją w każdym aspekcie naszej zewnętrznej rzeczywistości oraz w każdej napotkanej osobie. Nawet gdy życie zalewa nas falami bólu, wyzwań i głębokiego smutku, warto szukać tego, co dobre. Dobro ostatecznie zawsze nam się ujawni, łagodząc wątpliwości i przypominając, że świat jest miejscem głębokiej równowagi.
Kiedy podejmujemy świadomą decyzję, by patrzeć na świat życzliwym okiem, w naszym ciele zachodzi natychmiastowa, namacalna zmiana. Ciężkie napięcie, wynikające z nieustannego rozpamiętywania krzywd, nagle znika, a jego miejsce zajmuje pełna współczucia tolerancja. Choć bolesna strata wciąż może wywoływać w nas smutek, zaczynamy w niej dostrzegać świt zupełnie nowej fazy życia i nowych możliwości. Każda trudność staje się wtedy zaproszeniem do wielkiej cierpliwości oraz okazją, by ponad podziałami dostrzec uniwersalne piękno, mądrość i harmonię wszechświata.
Cytat dnia
„Nie liczy się to, na co patrzysz, ale to, co widzisz.” – Henry David Thoreau