Z cyklu Drogowskazy
Opuszczona garda
„Nie ma dobrej odpowiedzi na komplement. Sam byłem komplementowany wiele razy i zawsze mnie to zawstydzało – zawsze miałem wrażenie, że powiedziano zbyt dużo ”. — Mark Twain
Przyjmowanie pochwał i ciepłych słów bywa dla wielu z nas znacznie trudniejsze niż radzenie sobie z ordynarną krytyką. Paradoksalnie, łatwiej akceptujemy to, do czego przez lata zdążyliśmy przywyknąć – nawet jeśli to były toksyczne uwagi. Kiedy ktoś mówi Ci coś naprawdę miłego, często czujesz wewnętrzne zmieszanie, a podświadomość wysyła alarmowy sygnał o utracie kontroli. To idealny moment, by wreszcie odpuścić potrzebę ciągłego trzymania gardy. Relacje z ludźmi nie muszą opierać się na nieustannej analizie i szukaniu drugiego dna. Kiedy bliscy oferują Ci szczery komplement, nie musisz go umniejszać, obracać w żart ani nerwowo odpychać.
Wystarczy otworzyć się na to, co dobre, i pozwolić tym słowom po prostu do Ciebie dotrzeć. Prawdziwa bliskość opiera się na uważnym słuchaniu. A to oznacza również zgodę na usłyszenie, jak wiele znaczysz dla innych i jak bardzo cenią Twoją obecność. Przyjęcie komplementu to żaden przejaw zarozumiałości czy egoizmu – to czysty akt szacunku wobec kogoś, kto postanowił podzielić się z Tobą swoim dobrem.
Warto dziś zaryzykować i po prostu przyjąć każdą dobrą myśl, jaka do Ciebie napłynie. Bez zbędnego tłumaczenia się, bez szukania ukrytych motywów i bez sztucznej, męczącej skromności. Czyste, szczere „dziękuję” ma ogromną moc. Buduje trwałe mosty i pozwala zasłużonej radości wreszcie rozgościć się w Twoim sercu.
Cytat dnia:
„Kiedy ktoś daje ci komplement, po prostu powiedz 'dziękuję’ i pozwól temu słowu wylądować. Nie odrzucaj go, bo to tak, jakbyś oddawał komuś prezent”. — Maya Angelou