Z cyklu Szlakiem serca
Twarzą w twarz z lękiem
Przez długi czas możemy nawet nie zdawać sobie sprawy, jak głęboki niepokój nosimy w sobie. Często po prostu boimy się spojrzeć w stronę swoich obaw. Kiedy słyszymy o stawianiu czoła strachowi czy o jego przepracowaniu, zastanawiamy się, jak właściwie to zrobić. Jedną z najprostszych i najbardziej skutecznych metod jest przelanie wszystkiego na papier.
Warto wziąć kartkę oraz długopis i bez żadnej cenzury wypisać wszystko, co budzi nasz niepokój. Dajmy sobie na to tyle czasu, ile potrzebujemy. Nie bójmy się tego, co pojawi się na papierze – nawet jeśli dotyczy to spraw mglistych i trudnych do nazwania. Na tym etapie nie musimy od razu szukać gotowych rozwiązań ani planować kolejnych kroków. Jedyne, czego potrzebujemy, to szczere przyznanie przed samym sobą, czego naprawdę się obawiamy. W chwili, gdy to zrobimy, nasza wewnętrzna przestrzeń zacznie się oczyszczać.
Uznanie własnego strachu paradoksalnie daje nam wielką siłę. Staje się pierwszym i najważniejszym krokiem do uwolnienia się od jego wpływu. To naturalna bariera, którą po prostu musimy przekroczyć, aby iść dalej i się rozwijać. Choć niektóre lęki mogą być uzasadnione i mieć realne podstawy, spojrzenie im w oczy wcale nie sprawi, że zaczniemy bać się bardziej. Wręcz przeciwnie – przyniesie nam ulgę, spokój i nową odporność psychiczną. Prawdziwym wrogiem nie jest prawda, lecz paraliżujący strach przed jej poznaniem.
Bądźmy dla siebie łagodni w tym procesie. Pozwólmy sobie poczuć ten niepokój i przyjrzyjmy mu się z odwagą. Szczere spojrzenie prawdzie w oczy to najprostsza droga do odzyskania wewnętrznej harmonii.
Cytat dnia
„Więcej rzeczy nas przeraża, niż rzeczywiście szkodzi, i częściej cierpimy w wyobraźni niż w rzeczywistości.” – Seneka