Refleksje na dzień 23 lutego

CODZIENNE REFLEKSJE

TAJEMNICZE PARADOKSY

Taki to jest paradoks regeneracji według recepty AA: siła rodząca się z całkowitej klęski i słabości oraz utrata dotychczasowego życia jako warunek odnalezienia nowego.
Anonimowi Alkoholicy wkraczają w dojrzałość, str. 60

Jakaż cudowną tajemnicą są paradoksy! Niby pełno w nich sprzeczności, a jednak gdy się je uzna i zaakceptuje, to potwierdzają coś, co istnieje we wszechświecie, mimo ze wymyka się ludzkiej logice.
Gdy mierze się z lękiem, zostaje mi zesłana odwaga; gdy udzielam wsparcia innym, wzrasta moja zdolność do kochania siebie samego; gdy akceptuje ból jako nieodzowny składnik rozwoju w życiu, uświadamiam sobie możliwość większego szczęścia; gdy przypatruje się swojej ciemnej stronie, pomaga mi to zobaczyć wszystko w nowym świetle; gdy uznaję swoją łatwość zranienia i poddaję się Sile Wyższej, zostaję obdarzony łaską niewyobrażalnej mocy. Poniżony i załamany, na chwiejnych nogach przekroczyłem próg AA, nie spodziewając się już niczego od życia – a tymczasem obdarowano mnie nadzieją i godnością.
Jakimś cudem tak się dzieje, że aby zachować dary Programu, trzeba je przekazywać dalej.


JAK TO WIDZI BILL – str. 54

Wejrzeć głębiej

Ważne jest to, by z analizy stosunków z innymi ludźmi, wydobyć możliwie każdy skrawek informacji o sobie, o naszych własnych najtrudniejszych problemach. Ponieważ ułomne związki z innymi ludźmi niemal zawsze były bezpośrednią przyczyną wszystkich naszych bolączek, łącznie z alkoholizmem, żadna dziedzina poszukiwań nie może przynieść większych korzyści niż właśnie ta.

Spokojna, przemyślana refleksja nad stosunkami z ludźmi pogłębi naszą wiedzę o sobie. Możemy wejrzeć głęboko pod powierzchowny obraz naszych wad i dostrzec te ułomności, które tkwiły u samych podstaw zła. Bardzo często ułomności te przesądziły o całym biegu naszego życia. Przekonaliśmy się, że wnikliwość popłaca, i to z nawiązką.

Dwanaście Kroków i Dwanaście Tradycji, str. 81


DZIEŃ PO DNIU

Bycie chorym i zmęczonym
Mamy dość obwiniania innych za nasze błędy. Mamy dość prowadzenia show. Mamy dość prób zaimponowania innym. Mamy dość bycia chorymi i zmęczonymi.
Musimy tylko pamiętać, że kiedy cokolwiek staje się zbyt duże, kiedy mamy dość czegokolwiek, nasza Siła Wyższa jest zawsze gotowa pomóc nam to zabrać.

Czy czuję się teraz chory i zmęczony czymkolwiek?

Siło Wyższa, pomóż mi zwrócić się do Ciebie, zanim poczuję się chory i zmęczony.
Dzisiaj poproszę moją Siłę Wyższą o przejęcie dwóch problemów. Są to ….


SPACER W SUCHYCH MIEJSCACH

Zawsze mamy wybór – podejmowanie decyzji
Użalanie się nad sobą jest często zakorzenione w silnym poczuciu, że ludzie lub sytuacje nas pokrzywdziły. „Nigdy nie miałem szansy” i „Oszukałeś mnie!” to powszechne skargi, które ujawniają użalanie się nad sobą. Zdumiewające i pokorne jest nauczenie się, że zawsze mamy wybór, nawet gdy inni ludzie lub złe warunki nas niszczą. Jednym z wielkich odkryć ruchu Dwunastu Kroków jest to, że alkoholicy mogą zacząć zdrowieć bez względu na to, jak bardzo stali się bezradni, bez względu na to, jak bardzo pogrążyli się w porażce i rozpaczy. Po podjęciu decyzji o dążeniu do trzeźwości jako głównego celu, możliwe stały się inne wybory i decyzje. To my wybieramy nasze postawy i reakcje. Nie mamy ani mocy, ani prawa do kontrolowania innych, ale możemy złagodzić nasze nastawienie do nich, możemy wybaczyć i uwolnić ludzi, których nie lubimy. Zawsze możemy wybrać, jak chcemy myśleć i czuć. Przełamanie nawyku czucia się ofiarą i użalania się nad sobą może wymagać wysiłku, ale nasza siła wyższa wskaże nam drogę, jeśli zdecydujemy, że tego właśnie chcemy.
Nikt nie może dziś potargać moich piór ani sprawić, że poczuję się uciskany i pokrzywdzony. Zawsze mogę dokonywać wyborów, które wzmocnią moją trzeźwość i zapewnią mi lepszą pozycję na nadchodzące dni.


ZACHOWAJ TO W PROSTOCIE

Zaprzęgnij swój wóz do gwiazdy. – Ralph Waldo Emerson
Miliony ludzi są trzeźwi i mają spokój umysłu dzięki Dwunastu Krokom. Podobnie jak gwiazdy, Kroki są zawsze obecne. Czasami chmury zasłaniają nam widok na gwiazdy, ale wiemy, że one wciąż tam są. Spójrzmy na Dwanaście Kroków w ten sam sposób.
Mówi się, że gwiazdy są bramą do nieba, że przechodzimy przez ich piękno, by przygotować się do wejścia do nieba. Dwanaście Kroków jest bramą do duchowości tutaj na ziemi. Podróżujemy przez ich piękno w drodze do duchowego przebudzenia. Zaprzęgnij swój wóz do Kroków i przygotuj się na przejażdżkę życia.

Modlitwa na dziś: Modlę się, abym pamiętał, że Kroki utrzymują mnie w trzeźwości. Modlę się, abym podążał tam, gdzie prowadzą mnie Kroki.

Działanie na dziś: Spojrzę dziś wieczorem na gwiazdy. Pomyślę o nich jako o symbolach mojego życia dotkniętego Dwunastoma Krokami.


JĘZYK WYZWOLENIA

Siła
Nie zawsze siła polega na okazywaniu siły. Czasami siła przejawia się w okazaniu słabości. Czasami musimy ponieść porażkę, aby przegrupować naszą energię lub utrzymać wytyczony kurs.
Wszyscy mamy dni, kiedy nie jesteśmy zbyt przebojowi; kiedy nie jesteśmy w stanie odegnać wątpliwości; nie przestajemy skupiać się na obawach i lękach; kiedy nie jesteśmy w stanie być silni.
Są takie dni, kiedy nie możemy skupić się na byciu odpowiedzialnym. Czasami nie chce się nam nawet wyjść z piżamy. Czasami wybuchamy płaczem w obecności innych ludzi. Okazujemy zmęczenie, poirytowanie lub złość. To nic złego mieć takie dni. Takie dni są normalne.
Przejawem troski o siebie jest pozwolenie sobie na słabość
kiedy jest to konieczne. Nie musimy cały czas być niewzruszoną opoką. Jesteśmy silni – już to udowodniliśmy. Nasza siła utrzyma się, jeżeli zdobędziemy się na odwagę okazania słabości, strachu, bezradności wtedy, kiedy powinniśmy doświadczyć tych uczuć.

Dzisiaj, Boże, pomóż mi zrozumieć, że nie ma nic złego w pozwalaniu sobie na człowieczeństwo. Pomóż mi, abym nie czuł się winny, ani nie karał siebie za okazywanie słabości.


Dzisiejsze refleksje – wszystkie w wersji audio