CODZIENNE REFLEKSJE
WYSŁUCHAJ, PODZIEL SIĘ I ODMÓW MODLITWĘ
Pracując z alkoholikiem i jego rodziną, staraj się nie brać udziału w kłótniach. W przeciwnym razie możesz zaprzepaścić szansę przyjścia im z pomocą.
Anonimowi Alkoholicy, str. 87
Gdy próbowałem pomóc innym alkoholikom, ulegając impulsowi, udzielałem rad – i być może jest to nieuniknione. Ale danie innym prawa do błędu potrafi też przynosić korzyści. Najlepsze, co mogę uczynić, to wysłuchać innych, podzielić się z nimi moim doświadczeniem i odmówić za nich modlitwę – i wierzcie mi, że łatwiej to powiedzieć niż zrobić.
DZIEŃ PO DNIU
Wiedząc, że Bóg nas kocha.
Bez względu na to, jak bardzo nadużywaliśmy alkoholu, bez względu na to, jak bardzo byliśmy zdesperowani, nasza Siła Wyższa wciąż dawała nam szansę na wyzdrowienie. Nigdy nie powinniśmy myśleć, że ta szansa nas ominęła. Łaska naszej Siły Wyższej jest nieograniczona.
Nigdy nie możemy czuć, że jest już za późno lub że zbyt często zawodziliśmy, by móc zwrócić się do naszej Siły Wyższej. Ona nas kocha i kocha nas teraz, dziś, zawsze. Z naszą Siłą Wyższą wszystko jest możliwe i zawsze da nam życie i miłość, chyba że zdecydujemy inaczej.
Czy mogę teraz poczuć miłość mojej Siły Wyższej?
Obym wiedział, że każdy dzień jest akceptowalnym dniem na poszukiwanie miłości i przebaczenia od mojej Siły Wyższej.
Wybiorę dziś miłość mojej Siły Wyższej poprzez . . .
SPACER W SUCHYCH MIEJSCACH
Zachowanie wiary dzięki wskazówkom. Dobry, uporządkowany kierunek.
Czy wskazówki od naszej Siły Wyższej zawsze do nas docierają? Musimy wierzyć, że tak, nawet jeśli wydaje się, że nie otrzymujemy widocznej odpowiedzi.
Duchowe przewodnictwo zwykle nie przychodzi tak, jak nam się wydaje, że powinno. Zamiast tego z czasem wiele niepowiązanych ze sobą wydarzeń łączy się w jakimś dobrym celu. Chociaż wydaje się to być przypadkiem lub zbiegiem okoliczności, bardzo ważne wyniki często rozwijają się z prostych wydarzeń – być może po prostu ze spotkania kogoś na ulicy.
Nigdy tak naprawdę nie jesteśmy w stanie określić, jak potoczy się każdy łańcuch wydarzeń. Najlepsze, co możemy zrobić, to nadal szukać wskazówek, postępując zgodnie z zasadami naszego programu. Wiele przypadkowych zdarzeń zostanie uznanych za wskazówki, gdy spojrzymy wstecz na cały łańcuch wydarzeń.
Moim najlepszym sposobem na poszukiwanie wskazówek jest po prostu pamiętanie dziś, że moje życie i sprawy są pod opieką Boga. Z tego wyniknie największe dobro.
ZACHOWAJ TO W PROSTOCIE
Nie udzielaj rad, zanim nie zostaniesz o nie poproszony. – Desiderius Erasmus
Jeśli ktoś chce twojej rady, sam o nią poprosi. To jeden z powodów, dla których w programie Dwunastu Kroków nie próbujemy namawiać ludzi do dołączenia do niego. Ale ludzie proszą nas o radę. Widzą, jak się zmieniliśmy i chcą mieć to, co my. Wszystko, co musimy zrobić, to powiedzieć im, gdzie to znaleźliśmy – w AA, NA lub innej grupie Dwunastu Kroków. Nie mówimy im, co mają robić. Opowiadamy im własną historię – jak to było, co się wydarzyło i gdzie jesteśmy teraz. I zapraszamy ich, by do nas dołączyli.
Modlitwa na dziś: Siło Wyższa, pomóż mi nieść uzdrawiające przesłanie programu tym, którzy proszą o radę.
Działanie na dziś: Podejmę decyzję o spędzeniu czasu z następną osobą, która poprosi mnie o pomoc.
JĘZYK WYZWOLENIA
Równowaga
Starajmy się zbudować wyważone oczekiwania wobec innych ludzi. Dążmy do zdrowej tolerancji.
W przeszłości być może nasza tolerancja była zbyt duża lub niewystarczająca. Być może nasze oczekiwania były zbyt wygórowane lub niewystarczające.
Może popadamy z jednej skrajności – tolerowania przemocy, złego traktowania i zakłamania – w drugą – brak tolerancji dla normalnych, niedoskonałych ludzkich zachowań. Jakkolwiek lepiej jest nie tkwić w postawach ekstremalnych zbyt długo, w taki właśnie sposób ludzie się zmieniają – zwykli ludzie zmagają się ze swoją niedoskonałością, próbując budować lepsze życie, lepsze związki i skuteczniejsze postawy w tych związkach.
Jeżeli jednak jesteśmy otwarci na siebie i na zmiany, które niesie proces zdrowienia, po jakimś czasie zacznie w nas kiełkować inne zjawisko – odchodzenie od postaw ekstremalnych w kierunku równowagi.
Możemy być przekonani, że w oparciu o mechanizmy zdrowienia dojdziemy do równowagi w tolerancji, dawaniu, zrozumieniu i oczekiwaniach – wobec nas samych i naszych bliźnich.
Każdy z nas może odnaleźć własną ścieżkę do równowagi w momencie, kiedy podejmuje decyzję o rozpoczęciu i kontynuacji procesu zdrowienia.
Dzisiaj będę próbował zaakceptować odmienność sposobów, w jakich dokonują się zmiany w każdym z nas. Jeżeli musiałem popaść z jednej skrajności zachowań w drugą, zaakceptuję to jako coś przejściowego. Jednocześnie postawię sobie za ceł wyważone oczekiwania i tolerancję wobec siebie i innych.
PODRÓŻ DO SERCA
Ćwicz siłę szacunku
Jest to cicha moc, która zaskoczyła mnie podczas mojej podróży. Słyszałem o niej wcześniej, ale w jakiś sposób, w biegu życia, zapomniałem o niej: szacunek.
Szacunek jest duchową mocą, mocą serca, która jest ściśle związana z wdzięcznością, ale w jakiś sposób się różni. Jest to postawa wobec ludzi, wobec życia, wobec nas samych, której przekazanie zajmuje tylko chwilę, ale w jakiś sposób ma dalekosiężne skutki. Nie tylko pozwala ludziom być sobą, ale zachęca ich do bycia najlepszymi. Jest wyrazem uznania dla ludzi, życia i tajemniczego połączenia, jakie każdy z nas ma z Bogiem.
Czy seria życiowych doświadczeń sprawiła, że zapomniałeś o szacunku? Czy w gniewie zdecydowałeś, że pewne osoby lub grupy ludzi nie zasługują na szacunek? Czy zażyłość z samym sobą lub z kimś innym sprawiła, że zapomniałeś praktykować szacunek? Odpuść przeszłość; to już koniec. Ale twoja moc przekształcania przyszłości dopiero się zaczyna.
Szanuj i doceniaj siebie. Szanuj potrzeby swojego ciała, potrzeby swojego serca i wskazówki swojej duszy. Szanuj życie innych. Szanuj dar życia. Kłaniaj się w duchu wszystkim, których spotykasz. Kłaniaj się darom wszechświata – słońcu, księżycowi, ziemi, morzu i gwiazdom. Szanuj wszystko, co żyje, drzewa, polne kwiaty, orła szybującego wysoko. Jelenia w lesie, wiewiórkę biegnącą po drzewie, motyla, który siedzi na twoim ramieniu. Każdy ma swoje miejsce na tym świecie. Ty również.
Odkryj moc szacunku. Następnie praktykuj go często. Niech zmieni Twój świat.
Dzisiejsze refleksje – wszystkie w wersji audio