PEOPLE IN NEED
Nasza kolej na dawanie
Największym darem, jaki możemy dać komuś w potrzebie, jest dawanie ze świadomością i bez osądzania.
Kiedy widzimy osobę w potrzebie, możemy chcieć dać jej coś w ramach pomocy, ale jeśli dajemy bez poświęcenia czasu, aby zobaczyć, kim naprawdę jest, szanując to przede wszystkim, nasz dar nie jest tak potężny, jak mógłby być. Możemy na przykład chcieć dać bezdomnemu kanapkę, ale jeśli dajemy ją bez poświęcenia chwili, by spojrzeć mu w oczy, nawiązując autentyczny kontakt, okradamy go z doświadczenia bycia człowiekiem.
Bycie w potrzebie sprawia, że wiele osób czuje się bezbronnych i pełnych braku wiary w siebie. Największym darem, jaki możemy dać, jest spotykanie się z ludźmi w potrzebie bez osądzania i ze świadomością, że nie jesteśmy od nich lepsi tylko dlatego, że nie jesteśmy obecnie w ich sytuacji. Jeśli spojrzymy z dłuższej perspektywy, zobaczymy, że wszyscy zaczęliśmy życie potrzebując dużo troski i uwagi, a wielu z nas kończy życie w ten sam sposób. Dawanie i otrzymywanie to towarzyszące sobie energie, które zmieniają się przez całe nasze życie i wszyscy mamy szansę być po obu stronach wymiany od czasu do czasu.
Ważne jest, aby zdawać sobie sprawę z własnej tendencji do dawania z chęci dobrego samopoczucia, a nie z uznania naszego związku ze wszystkimi ludźmi. Porzucenie poczucia własnej wartości pozwala nam dostrzec, że niezależnie od pozorów, wszyscy jesteśmy dawcami i odbiorcami. Kiedy jesteśmy w pozycji dawcy, szanujemy tych, którym pomagamy, pamiętając o wielu ludziach, którzy nam pomogli. Wtedy możemy spojrzeć w oczy osobie, której pomagamy, mając świadomość, że nawiązujemy kontakt z człowiekiem, który jest nam równy.
CYTAT DNIA
Jeśli oceniasz ludzi, nie masz czasu, aby ich kochać. – Matka Teresa